احساس بی امان

احساس بی امان

(شراره (منبع: هاجر فیوضی

این متن به یاد شراره توسط مادرش هاجر فیوضی در اختیار وبلاگ پل دوستی فارسی قرار گرفته است.

شراره نازنینم ، مهربانم ، مقابل عکسی که  خانم مژگان هنرمند نقاش ایران از چهره و اندام برازنده و چشمان محجوب و امید بخش تونقاشی کرده است نشسته ام . هر لحظه سودای تو مرا بیخود میکند . زنده   ماندن در روزهائی که ایتقدر از تو دور افتاده ام کار آسانی نیست.     

                                             

                   بی همگان بسر شود بی تو بسر نمیشود.     

نا خود آگاه با خودم حرف میزنم  

گفتم که چرا رفتی و تدبیر نه این بود       گفتی چه توان کرد که تقدیر چنین 

     دخترم عزیزتر از جانم  میدانی روزگار چه کرد؟ پس ا ز قرنها من ناچیز با حافظ همدم شدم  که چنین غزل نابی را در سوگ فرزندش سرود. 

    بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد “میوه دل”  “غزل 134”                   

بلبلی خون دلی خورد وگلی حاصل کرد                     باد غیرت به صد ش خار پریشان دل کرد  

           طوطیی را بخیال شکری دل خوش بود                       ناگهش سیل فنا نقش امل باطل کرد

          قره العین من آن میوه دل ، یادش باد                          که چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد

          ساربان بار من افتاد خدا را مددی                             که امید کرمم همره این محمل کرد 

          روی خاکی و نم چشم مرا خوار مدار                        چرخ فیروزه طربخانه از این کهگل کرد

          آه و فریاد که  ازچشم حسود مه چرخ                            در لحد ماه کمان ابروی من منزل کرد

         نزدی شاه رخ و فوت امکان حافظ                            چه کنم بازی ایام مرا غافل کرد  

    براستی که بازی ایام مرا هم غافل کرد.

    شراره عزیزم تو معنای عشق بودی ، سوختی و آوایی ندادی 

ای مرغ سحر عشق زپروانه بیاموز                    کآن سوخته را جان شد و آواز نیامد 

تو خردمند بودی . چنانکه در تورات و انجیل آمده است : در خرد فراوان اندوه فراوان است .

     باوجود تو سرمست بودم .لیکن اکنون که نیستی بسی دلشکسته ام .

عشق تو در درونم و مهر تو در دلم                     با شیر اندر آمذ و با جان بدر شود

همه عمر برندارم سرم از زین خمار مستی             که هنوز من نبودم که تو در در دلم نشسی 

                                                                                       “سعدی”

ای نور دیده ام  اکنون کجایی ؟  آنکه بی باده کند جان  مرا مست کجاست ؟            

    “شمس تبریزی “

دخترم با تو چه گفتند که خاموش شدی            چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی 

 درخیالم صدای دلنوازت را میشنوم :  گفتی ز سرت فکر مرا بیرون کن 

                                                                                          جانا 

سرم از فکر تو خالیست                                                

       دلم را چه کنم                                  

     هم اکنون اشک ریزان باشمعی که روبروی عکس تو میسوزد این فطعه را زمزمه میکنم .

ای اشک آهسته بریز که غم زیاداست             ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است 

    “مولانا”

هر کسی را قسمتیست 

جام می و خون دل هریک به کسی دادند          در دایره قسمت اوضاع چنین باشد .  

   “حافقظ”

ای چرخ فلک خرابی از کینه توست                    بیدادگری شیوه دیرینه توست

ای خاک اگر سینه تو بشکافند                       بس گوهر قیمتی که در سینه توست 

          “خیام”

 محبوبم  

تورا چون نفش دریا دوست دارم                   چو عطر پاک گلها دوست دارم 

منم آن ماهی افتاده در خاک                          تو را چون آب دریا دوست دارم 

بخند ای غنچه گلزار هستی                          تو را تنهای تنها دوست دارم   

                                                                                                 “مهدی صادقی”

 یک روز زمستانی پر از برف رقتم بر مزار دخترم ،  ازد دلننگی و فراق گیج خورده و سرم به سنگ قبر سدردت خودرو خونبن شد. برگشتم بسوی خانه  درزیرگذری عابر زن نیازمندی روی پله ها نشسته و دعا گویان گدایی میکرد . رفتم پیش او . او پرسید چرا سرت خونی است ، گفتم ای زن کاش سرم میرفت و دلم نمی شکست . دخترم را خدا پیش خودش برده . اگر تو دعاکنی برای لحظه ای هم شده او را ببینم من تمام دار و ندارم را بتو می بخشم . زن پرسید فرزند دیگری هم دارم . گقتم یک پسر دیگر دارم . گفت بخاطر او زندگی کن ، دخترت خیلی خوب بوده ، اما اگر حال و روز تورا ببیند آزرده و رنجور خواهدشد . 

    دراین دنیای بی حاصل همه روزه هزاران جوان به دلایلی میمیرند ، اندوه .مصیبت مادرانشان را من بخوبی درک میکنم . هرچند که عقلم بر قلبم نسلط ندارد یاد این شعر افتادم : 

رسم دنیا در همین است       آنکه آمد رفتنی است 

   و فکر کردم باید پیرو این  قطعه شعر پروین اعتصامی باشم .

اندر آنجا که قضا حمله کند          چاره تسلیم و ادب تمکین است .

از یادداشت های پدر شراره     

این سطور را که امروز چهارشنبه 29 سپتامبر 1999 مینویسم یکی از فاجعه آمیرترین و غم انگیزترین روزهای زندگی ما ، آنهم در دوران پیری آغاز شد که تا واپسین روزهای زندگی همراه ما خواهد بود . فرزند ما ، دختر عزیز ما شراره دو روز پیش در یکی از بیمارستن های هامبورک در آلمان دور از همه ما در حال غریبی با یک دنیا رنج و غم این جهان را ترک گفت . او در 30 ماه مه 1956 بدنیا آمد و در سال 1975 ماه سپتامبر برای تحصیل به انگستان رفت . و در سال 1979 ، 18 اوت در اتگستان با یک جوان انگلیسی اهل لندن که هم دوره او در دانشکده معماری تحصیل میکرد ازدواج کرد و در سال 1984 این ازرواج به جایی نه انجامید  و تبدیل به بیک دوستی خالصانه طولانی شد .در سال 1995 تا اوت 1999 بیشتر اوقات در بلغارستان مقیم شد و گاه گاهی به انگسنان میرفت . در 31 اوت 1999 با اینکه ما مخالف بودیم ساعت 15.10 بوسیله هواپیمابطرف هامبورک پرواز کرد تا در یکی از از کالژهای هنری.آریتمییا 

که قبلا ترتیبش را داده و نام نویسی کرده بود شروع به تحصیل کند . 

     روز دوشنبه 27 سپنامبر 1999 نزدیک ظهر بوسیله فاکس از کالژدر هامبورک خبر فوت او را در بیمارستان دادند. از قرار معلوم چند روز قبل یعنی 24 سپتامبر در بیمارستان بستری شده . دوشنبه 27 سپتامبر پیش از ظهر فوت کرده . 

      شراره بمثابه شعله های آتشی بود که در عمر کوتاه خود میخواست بیشتر وبیشتر پرواز کند و به بلندیهای کوهسارهای دانستنی ها برسد ، او عقابی بود که وقتی باوج کوهساران میرسید قله های دور دورتر او را بطرف خود میکشید و بالاخره در شعله های خورشید سوخت و به پرواز ابدیت پیوستد .

عس: منبع‌: PIxabay, CC0

به زبان انگلیسی بخوان!

به زبان رومانی بخوان!

به زبان بلغاری بخوان!

.کانال وبلاگ “پل دوستی فارسی در یوتیوب” را دنبال کنید! وبلاگ همچنین می تواند در فیس بوک, تلگرام و توییتر دنبال شود

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s